W dniu, w którym odbierałam nagrodę na Bieszczadzkich Aniołach, podszedł do mnie pewien brodacz w kapeluszu. Kupił tomik, długo rozmawialiśmy o górach i poezji, wymieniliśmy kontakty. Korespon- dencja jaka z tego spotkania wynikła po- kazała, że odnaleźliśmy się chyba w przysłowiowym korcu maku. Andrzej ko- cha wędrowanie i śpiew. Jest skarbnicą wiadomości o Bieszczadach i Beskidzie Niskim, które zapadły mu w serce na zawsze. Wędrówki w jego towarzystwie - czy to spacery po łące, czy przeprawy przez Wisłok - to zawsze podróże w nie- znane i niezapomniane przygody. To od- wiedzanie magicznych miejsc, przypra- wione znakomitym komentarzem i prawdzi- wym uwielbieniem przyrody. Dom Andrzeja ma w sobie coś z traperskiej chaty. Często pełny przyjaciół i ludzi gór. To Andrzej opo- wiadał mi o Jędrku Połoninie, którego był przyjacielem i pokazał mi ostatnią jego rzeźbę. Stąd narodził się mój "List do Jędrka Połoniny". Na stryszku Andrzeja znajdziesz wszystko, także najmniejsze na świecie śrubki. A jakie robi gofry dla przyjaciół... szczęśliwy kogo zalicza do tej kategorii !